|
 Ryba pierwszego rzutu
 Dość często słyszy się nad wodą opinie o potokowcu, że jest klasycznym przykładem ryby pierwszego rzutu. Długo intrygowała mnie ta opinia, aż w końcu trafiłem na kilka łowisk, które trochę mi zamieszały w klarowności tej opinii.
Okazało się bowiem, że nic nie jest tak oczywiste, jak chciałby twórca jakiegoś twierdzenia o rybach. Dzisiaj już wiem, że jedyne niezaprzeczalne twierdzenie, którego nie da się niczym podważyć, jest to, że potokowiec żyje w wodzie. Wszystkie inne opinie ukute są na zachowaniu się ryb w poszczególnych, ściśle określonych okolicznościach. Pstrągi żyją w tak odmiennych i różniących się biotopach, że nie sposób mechanicznie przenosić zwyczaje ryb do innych, różniących się łowisk. Owszem, istnieją wyraźne podobieństwa i skłonność ryb do powielania odruchów i reakcji, ale każda ryba bierze poprawkę na swoje siedlisko i dopiero tak zmodyfikowany ruch wykonuje.
Wracając do głównego wątku dodam, że stało się dla mnie oczywiste, że w dwóch różniących się i typowych łowiskach pstrąg inaczej skacze do przynęty.
Na tym zdjęciu przedstawiam łowisko typowe w Polsce, płynące przez łąki, w wielu miejscach regulowane przez człowieka, częściej przypomina rów melioracyjny niż dziki potok. A jednak potokowce znajdują tutaj znakomite warunki do życia i rosną do ładnych rozmiarów. Ich stanowiska
Na tym zdjęciu widać łowisko dzikie, położone w dzikim lesie, z dala od ludzkich sadyb. Woda jest niegłęboka, pełna dołeczków, piachu, wypłukań, zakrętów i powalonych do wody pni. Tutaj wyłuskać potokowca nie jest łatwo. I tutaj rzeczywiście potokowiec jest wzorcową rybą pierwszego rzutu. Siedzi
w głębokiej dziurze, baczy na wszystko, co dzieje się w jego rewirze i gdy atakuje, robi to błyskawicznie, celnie i nie powtarza. Tutaj celność rzutu i nerwy na wodzy decydują o wędkarskim powodzeniu.
Podobnie ciekawych łowisk, o zróżnicowanych zachowaniach potokowców, znajdziemy wiele w naszym pięknym kraju. Aby je dojrzeć, należy bardzo indywidualnie podejść do każdego z nich. Dlatego grupowa wycieczka, hałas, zamieszanie i tumult nie służą prawdziwej pstrągowej przygodzie. Dzikie pstrągi należy łowić samotnie, wtedy dreszcz przygody wnika w nasze ciało na zawsze. Staje się cudownym wspomnieniem.
(wp)
|
R E K L A M A
|
|
